Ecën e mbi rërën e lagur,
a mbi borën e shkrifët,
në vargëzim hapash,
dukshëm gjurmë shenjon.
Në humbjen e vet, koha
zgavrat mbush, i humbet.
Rrugëton, pengesa kapërcen,
përpara marrëzive hesht,
mirësi që parajsa ndërtojnë,
me shpirt dhuron,
prej vërtetësisë së tyre,
kurrë s’mund të tkurren,
të pashlyeshme gjurmëzojnë.
Rrugëton, gjeni prej egoizmit,
prej shtirjes, i pabesueshëm
në sytë e bashkëkohësve,
kurrë s’mund të rritesh,
i zvogëluar, deri në zhbërje,
më gjurmë s’ekzistojnë.
Rrugëton e në rrugëtimin e vet,
deri në humbëtirë,
rruga pashmangshëm ngushtohet.
Gjurmët e ndjesisë
me forma, në lëmim harkuar
a përçudnisht shtrembëruar,
me ngjyra në të hirtë
a me shkëlqim ndezur,
koha i memorizon,
përjetësisht i gdhend.
I pavdekshëm mbetesh,
kur prej gjurmëve,
rrugën e së ardhmes
gjeneratave u ndriçon…
15.08.2023.
N G J Y R A T
Prej universit,
dhuratë ngjyrat,
prej shiut, diellit,
ujvarë ylberi,
në pafundësi kombinimesh
jetën ngjyrosin.
Me fuqinë e vet unike
prekin e shprehin,
ndiejnë, emocionojnë,
shpirtit admirim përcjellin.
Ngjyrat zbehin,
dritësojnë e shkëlqejnë
mendimet.
Prej universit zbresin
e drejt tij rendin,
krijojnë efekte,
shpërfaqin misterin,
mbi mozaikun e botës
që na rrethon,
përjetimin strukturojnë.
Ngjyrat prekin
aventurën, peripecitë,
mundimin kapërdijnë,
ushqejnë e çlodhin shpirtin,
mendimet veshin,
si tingujt e muzikës
dehin e dekorojnë.
Mbi shijen e së shkuarës,
ngjyrat pikturojnë,
dritësojnë të sotmen,
që shkëlqim t’i japin
së ardhmes…
Mira Zaho Mëhilli
24.07.2023
