Nëse të kam mik, pse më nduk ?
Nëse të kam armik, pse më puth ?
Ky myzeqar plot lavdi…
Jani Minga (1872-1947) ishte mësues, nënshkrues i Deklaratës së Pavarësisë së Shqipërisë si përfaqësues i Vlorës.
Lindur në fshatin Shënpjetër të Fierit më 1 gusht 1872.
I ati, Kostandini, ka qënë mësues i shqipes në manastirin e Apollonisë.Pas largimit nga vendlindja, familja Minga vendoset përfundimisht në Vlorë.
Jani Minga mori pjesë në të gjitha kongreset arsimore. Ishte nismëtar për krijimin e klubit atdhetar “Labëria” më 1889 dhe i hapjes së shkollës së parë shqipe në Kaninë më 1909, ndërkohë hartonte edhe tekstet shkollore: “Abetare kombëtare shqip përgatitore”, “Abetare shqip këndimore”, “Gramatikë e gjuhës shqipe”, etj.
Në korrik 1911 mori pjesë në Kuvendin e Drashovicës, në mbështetje të Memorandumit të Gërçës.
Ndërsa, në vitin 1912 është një nga firmëtarët e pavarsisë.
Petro Marko shkruan te libri “Intervistë me vetveten”:
Më kujtohej një episod i Vlorës para luftës së Vlorës, kur pushtuesit italianë e kishin detyruar të mbante një ligjeratë në Sheshin e Flamurit, para popullit, për lidhjet ndërmjet shqiptarëve dhe italianëve.
Dhe Jani Minga kishte pranuar.
Gjithë populli i Vlorës u habit se si ky Jani Minga, ky antiitalian, do të mbante ligjeratë në Sheshin e Flamurit.
Minga, nga ballkoni filloi: “Popull div i Vlorës! Siç më njihni, unë jam mësues. Dhe sot dua t’ju jap një mësim të hapur. Na ishte njëherë një shkrimtar i vjetër grek që quhej Ezop. Ky Ezopi ka shkruar fabula për kafshët. Një nga ato fabula është edhe kjo: Na ishte njëherë një qen dhe një lepur. Qeni lepurin herë e ndukte dhe herë e puthte. Dhe lepuri i gjorë i tha një ditë qenit: “O qen, nëse të kam mik, pse më nduk? Nëse të kam armik pse më puth?…”
Ish shkolla e mesme e mjekësisë në Vlorë nderohej me emrin e Tij
