{"id":7813,"date":"2022-07-04T08:54:21","date_gmt":"2022-07-04T08:54:21","guid":{"rendered":"https:\/\/neutrale.al\/?p=7813"},"modified":"2022-07-04T08:54:21","modified_gmt":"2022-07-04T08:54:21","slug":"rexhep-shahu-vizatime-dashurie-ne-lekuren-e-fatit","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/neutrale.al\/index.php\/2022\/07\/04\/rexhep-shahu-vizatime-dashurie-ne-lekuren-e-fatit\/","title":{"rendered":"REXHEP SHAHU\/ VIZATIME DASHURIE N\u00cb L\u00cbKUR\u00cbN E FATIT"},"content":{"rendered":"<p>(Mbresa nga libri me tregime \u201c\u0100tman\u201d i Laura Olldashit, Klubi i Poezise, 2022) <\/p>\n<p>Koh\u00eb m\u00eb par\u00eb i kam k\u00ebrkuar Laura Olldashit tregime p\u00ebr botim n\u00eb \u201cillz\u201d, revist\u00eb letrare e Tiran\u00ebs, i bindur se b\u00ebj mir\u00eb t\u2019ia ofroj lexuesit t\u00eb gjithkoh\u00ebsh\u00ebm t\u00eb revist\u00ebs tregimet e saj fantastike. Po, k\u00ebshtu i kam quajtur tregimet e saj, pa menduar tregimet e patriarkut Anton Pashku.<br \/>\nAutorja si rrall\u00eb kush e zhbirilon planetin Njeri, ia nxjerr Unit ujin e zi, e ndri\u00e7on shpirtin e njeriut si ajo dhe flet me gjuh\u00eb Zotash me t\u00eb, p\u00ebr dashurin\u00eb, shpres\u00ebn, \u00ebndrr\u00ebn, vdekjen.<br \/>\nE mendoj nder q\u00eb jam botues dhe redaktor i librit t\u00eb saj me titull \u0100tman, i bindur sot e nes\u00ebr se ajo \u00ebsht\u00eb z\u00eb i p\u00ebrve\u00e7\u00ebm n\u00eb korin e vog\u00ebl t\u00eb shkrimtareve shqiptare.<br \/>\nKur lexova tregimet e Laur\u00ebs, tregime t\u00eb bot\u00ebs s\u00eb asgj\u00ebs\u00eb, t\u00eb bot\u00ebs pa letra dashurie, tregime q\u00eb kan\u00eb shum\u00eb poezi brenda tyre, q\u00eb kan\u00eb p\u00ebrsonazhe t\u00eb \u00e7uditshme t\u00eb z\u00ebn\u00eb me jet\u00eb, n\u00eb luft\u00eb me kot\u00ebsin\u00eb, shtruar cepave t\u00eb lagta e t\u00eb mykta n\u00eb kartona t\u00eb jet\u00ebs e t\u00eb mbuluar me diell\u2026 q\u00eb p\u00ebr nj\u00eb minut\u00eb dashurohen e u duhet nj\u00eb jet\u00eb ta kuptojn\u00eb \u00e7\u2019\u00ebsht\u00eb dashuria, q\u00eb jeta e akti m\u00eb sublim i tyre \u00ebsht\u00eb pritja, p\u00ebrsonazhe q\u00eb jan\u00eb se ndjejn\u00eb dhe ndjejn\u00eb se jan\u00eb, q\u00eb u ka mbet\u00eb vetja diku dikur dhe mundohen gjith\u00eb jet\u00ebn ta marrin p\u00ebrdore veten e ta b\u00ebjn\u00eb mondane e moderne nj\u00eblloj si pjesa sip\u00ebrfaq\u00ebsore e jet\u00ebs\u2026 si pjesa shtirane e atyre q\u00eb kujtojn\u00eb se atdheu ekziston se \u201cm\u00eb ka mua, na ka ne\u201d konkubinave padrone t\u00eb bordellave; kur lexova pyetjen trondit\u00ebse q\u00eb vazhdon t\u00eb ma sjell\u00eb mendjen v\u00ebrdall\u00eb, ku shkojn\u00eb dashurit\u00eb e pajetuara\u2026 kush i lexon letrat q\u00eb nuk mb\u00ebrrijn\u00eb kurr\u00eb\u2026 tek t\u00eb dashurit q\u00eb nuk shihen kurr\u00eb\u2026, ku shkojn\u00eb fjal\u00ebt e path\u00ebna, puthjet e padh\u00ebna\u2026; duke par\u00eb kaosin q\u00eb p\u00ebrjetoi njeriu pa dashuri n\u00eb epok\u00ebn e pandemis\u00eb Covid 19 q\u00eb e vu si kurr\u00eb m\u00eb par\u00eb njeriun p\u00ebrball\u00eb vetes me gjith\u00eb vesin e virtytin e braktisur kur fluturon mbi kokat tona fjala akull \u201cun\u00eb nuk vdes p\u00ebr ty\u201d, kur dashuria, e vetmja q\u00eb sh\u00ebron bot\u00ebn dhe e ripohoi se sh\u00ebron mbi gjith\u00e7ka, ishte n\u00eb zgrip t\u00eb ekzistenc\u00ebs dhe fija e barit si unaza m\u00eb e magjishme e dashuris\u00eb i mbijetoi kujtes\u00ebs por e k\u00ebput\u00ebn xhelat\u00ebt,\u2026 duke medituar e bluar fjal\u00eb, m\u00eb erdhen n\u00eb mendje vargjet qe sjell Anton Pashku: Syni s\u2019e sheh synin matan\u00eb hund\u00ebs \/ Zemra e sheh zemr\u00ebn matan\u00eb bjeshk\u00ebs&#8230;<br \/>\nV\u00ebrtet\u00eb syri se sheh kurr\u00eb syrin tjet\u00ebr tek njeriu, kurr\u00eb syt\u00eb nuk shihen as takohen. K\u00ebshtu jan\u00eb dhe njeriu e vetja e tij tek libri mahnit\u00ebs me tregime i Laura Olldashit.<br \/>\nE ka t\u00eb pamundur njeriu t\u00eb shoh\u00eb veten e tij dhe vetja e tij e ka t\u00eb pamundur ta shoh\u00eb njeriun. Aq af\u00ebr e af\u00ebr si syt\u00eb \u00ebsht\u00eb dhe njeriu e vetja e tij, n\u00eb nj\u00eb jan\u00eb, n\u00eb nj\u00eb kok\u00eb, n\u00eb nj\u00eb trup e mb\u00ebshtjell\u00eb me nj\u00eb l\u00ebkur\u00eb ku vizatohet fati si n\u00eb pergamen\u00eb e nuk shihen&#8230; K\u00ebt\u00eb mospamje t\u00eb vetes me veten, t\u00eb syrit me syrin, t\u00eb buz\u00ebs me buz\u00ebn, puthjes me buz\u00ebn, t\u00eb \u00ebndrr\u00ebs me trupin, t\u00eb njeriut me koh\u00ebn e ka shtjelluar mjeshterisht Laura Olldashi n\u00eb librin e saj me titullin \u0100tman.<br \/>\nKur lexon tregimet e librit \u0100tman, ashtu befas, n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb t\u00eb pakuptuar, p\u00ebrfshihesh n\u00eb rr\u00ebfimin, ndjehesh n\u00eb vorbull, harron veten, e ndjek rrefyesen q\u00eb s\u2019e sheh askund, i ndjek p\u00ebrsonazhet, b\u00ebhesh pa kuptuar taksist i p\u00ebrsonazheve, p\u00ebrfshihesh me gjith\u00eb fuqin\u00eb e p\u00ebrq\u00ebndrimin n\u00eb hallet e pun\u00ebt e tyre, n\u00eb vog\u00eblsit\u00eb e tyre t\u00eb m\u00ebdha sa jeta, harron veten t\u00ebnde, b\u00ebhesh ai personazhi p\u00ebr t\u00eb cilin flitet, mik i tij ose armik, p\u00ebrkrah\u00ebs ose qortues i tij. \u00c7far\u00eb fuqie q\u00eb ka prozatorja t\u00eb t\u00eb p\u00ebrfshij\u00eb n\u00eb vorbullat e shtjellat e saj ashtu pakuptuar, but\u00eb, si\u00e7 vjen dehja e \u00ebmb\u00ebl dhe harrohesh n\u00eb veten t\u00ebnde udh\u00ebve p\u00ebr askund.<br \/>\nLaura Olldashi ndoshta \u00ebsht\u00eb nd\u00ebr tregimtaret m\u00eb t\u00eb abdetuara me koh\u00ebn, ritmin, melodin\u00eb e koh\u00ebs ton\u00eb, dhimbjet, veset e virtytet e reja e t\u00eb mo\u00e7me sa njeriu.<br \/>\n\u00cbsht\u00eb me shum\u00eb rit\u00ebm e shpejt\u00ebsi, sa qindra vete t\u00eb saj e mij\u00ebra t\u00eb tjer\u00eb t\u00eb ngjash\u00ebm a jo, mbeten n\u00eb plate, u ik\u00ebn treni, u ikin gjith\u00eb trenat e koh\u00ebs.\u00a0<br \/>\nNatyrisht avantazhi apo privilegji i saj \u00ebsht\u00eb t\u00eb qenit grua e ditur me arsim solid e vullnet. Njerzit e ditur thjesht\u00eb jan\u00eb t\u00eb ditur dhe gj\u00ebja m\u00eb e vog\u00ebl q\u00eb mund t\u00eb na b\u00ebjn\u00eb kur din\u00eb t\u00eb shkruajn\u00eb \u00ebsht\u00eb t\u00eb na mahnisin me pushtetin e dijes.<br \/>\nDuke qen\u00eb shkrimtare e ditur, q\u00eb njeh fate, p\u00ebrvoja jet\u00ebsore, terminologji e fjalor nga shum\u00eb fusha, ajo na magjeps me lirin\u00eb e saj, guximin, thjesht\u00ebsin\u00eb e thell\u00ebsin\u00eb e shkrimit, me nj\u00eb fjalor t\u00eb pasur, me njohuri nga shum\u00eb fusha t\u00eb jet\u00ebs.<br \/>\nLibri \u0100tman \u00ebsht\u00eb fillimi i nj\u00eb eksplorimi t\u00eb guximsh\u00ebm e t\u00eb jasht\u00ebzakonsh\u00ebm t\u00eb \u00ebndrr\u00ebs njeri. Mendohet e thuhet se shkrimtar\u00ebt i sillen rrotull njeriut, por p\u00ebr t\u00eb shumt\u00ebt \u00ebsht\u00eb e v\u00ebshtir\u00eb t\u00eb hyhet brenda njeriut, n\u00eb thelb t\u00eb tij, n\u00eb zem\u00ebr t\u00eb zemr\u00ebs s\u00eb tij. Laura Olldashi nga germa e par\u00eb tek e fundit \u00ebsht\u00eb brenda njeriut, nuk ka gjeografi tjet\u00ebr, nuk i intereson gjeografia tjet\u00ebr ve\u00e7 shpirtit njerzor, dyzimi i njeriut, shumplanshm\u00ebria, shumdimensionaliteti e polifonia e z\u00ebrave, \u00ebndrrave e d\u00ebshirave t\u00eb njeriut q\u00eb n\u00eb fakt e udh\u00ebheqin n\u00eb jet\u00eb.<br \/>\n\u00cbsht\u00eb shum\u00eb e v\u00ebshtir\u00eb mendoj t\u00eb mbash kamer\u00ebn ndezur n\u00eb shpirtin e njeriut si\u00e7 e mban gjith\u00eb koh\u00ebn Laura.<br \/>\nA \u00ebsht\u00eb proz\u00eb a poezi kjo q\u00eb shkruan me rit\u00ebm, ndersh\u00ebm e kaq guximsh\u00ebm Laura. Po \u00ebsht\u00eb gjith\u00e7ka q\u00eb t\u00eb duhet, \u00ebsht\u00eb gjithcka q\u00eb e mendon lexuesi i kualifikuar i cili, nuk ka si b\u00ebn ndryshe n\u00eb trenin e siguris\u00eb e t\u00eb shpejt\u00ebsis\u00eb s\u00eb lart\u00eb t\u00eb rr\u00ebfimit t\u00eb Laur\u00ebs, ve\u00e7se t\u00eb kapet dor\u00eb p\u00ebr dore me p\u00ebrsonazhet q\u00eb vall\u00ebzojn\u00eb n\u00ebn drit\u00ebhijet e sken\u00ebs q\u00eb nd\u00ebrton Laura n\u00eb teatrin e koh\u00ebs.<br \/>\nDuke lexuar tregimet e saj b\u00ebhesh ajo, b\u00ebhesh dikush tjet\u00ebr, mbetesh pa vete, pa veten t\u00ebnde, fillon e harron veten, pastaj k\u00ebrkon veten dhe nuk e gjen, sa nis t\u00eb vajtosh p\u00ebr veten t\u00eb shfaqen dhjetra vete t\u00eb tjera, fillon e kuvendon me to, vall\u00ebzon me to, miq\u00ebsohesh e armiq\u00ebsohesh me to. Nuk e di por k\u00ebt\u00eb magji e p\u00ebrdor Laura Olldashi, t\u00eb b\u00ebn ta shohesh veten n\u00eb 3D.<br \/>\n\u00c7do koh\u00eb ka njerzit e vet, herojt\u00eb e vet, p\u00ebrsonazhet e vet, shkrimtar\u00ebt e vet, historit\u00eb e veta. N\u00ebse nuk e jetojm\u00eb koh\u00ebn ton\u00eb, do mbetemi duke iu referuar t\u00eb shkuar\u00ebs. Por koha jon\u00eb, si gjithmon\u00eb gjith\u00eb koh\u00ebt e njerzimit, i ka t\u00eb gjitha dhe nuk kemi pse shohim n\u00eb t\u00eb shkuar\u00ebn. Koha jon\u00eb ka tragjedit\u00eb e komedit\u00eb, ka proz\u00ebn e poezit\u00eb, ka spektatorin e aktorin, ve\u00e7se duket, po b\u00ebj si\u00e7 ka ndodh\u00eb n\u00eb \u00e7do koh\u00eb, se koha jon\u00eb ka m\u00eb shum\u00eb delirant\u00eb e diletant\u00eb q\u00eb duan t\u00eb marrin \u00e7mimin Nob\u00ebl n\u00eb let\u00ebrsi.<br \/>\nA ekziston nj\u00eb vend ku mblidhen fjal\u00ebt e path\u00ebna, k\u00ebng\u00ebt e pakompozuara, qershit\u00eb e papjekura? Ekziston nj\u00eb vend i till\u00eb?, pyet autorja diku n\u00eb lib\u00ebr.<br \/>\nPo, ekziston n\u00eb planetin Ti, n\u00eb planetin Njeri q\u00eb ka krijuar kjo autore, n\u00eb planetin e pafundm\u00eb Un\u00eb, planet n\u00eb t\u00eb cilin aq bukur dhe sigurt\u00eb ka nis\u00eb eksplorimin Laura Olldashi q\u00eb madh\u00ebrish\u00ebm i thur himn \u201cmom\u00ebs\u201d t\u00eb cil\u00ebn babai i d\u00ebnuar p\u00ebrjet\u00ebsisht e mbajti m\u00eb gjat\u00eb n\u00eb gji duke ia l\u00ebn\u00eb amanet ne 7 vajzat n\u00ebn\u00ebs q\u00eb \u201czvog\u00eblohej me centimetra, i zbardheshin me sht\u00ebllunga flok\u00ebt me shpejt\u00ebsin\u00eb e drit\u00ebs dhe me shpejt\u00ebsin\u00eb e nat\u00ebs i binin dh\u00ebmb\u00ebt, mom\u00ebs q\u00eb e merr kok\u00ebn e saj 38 vje\u00e7are dhe e fut n\u00eb nj\u00eb shami p\u00ebr ta plakur m\u00eb shum\u00eb rinin\u00eb.\u201d\u2026 Himn madh\u00ebshtor n\u00ebn\u00ebs, motr\u00ebs, bij\u00ebs, vajz\u00ebs. Aq t\u00eb bukur, fisnike, t\u00eb brisht\u00eb e krenare e nd\u00ebrton gruan, t\u00eb dashur\u00ebn, vajz\u00ebn, miken shkrimtarja sa \u00ebsht\u00eb e pamundur t\u00eb mos e adhurosh.<br \/>\nE sheh n\u00ebp\u00ebr faqet e librit t\u00eb saj me zem\u00ebr n\u00eb dor\u00eb duke u shfaq\u00eb para p\u00ebrsonazheve, n\u00eb vende t\u00eb ndryshme, n\u00eb situata t\u00eb ndryshme kudo me zem\u00ebr n\u00eb dor\u00eb, e brisht\u00eb, e thjesht\u00eb, e thell\u00eb, e besueshme nga vetja te vetja, \u00e7armatos\u00ebse prej dlir\u00ebsis\u00eb dhe ndri\u00e7imit t\u00eb \u00e7do skute shpirti.<br \/>\nNuk ka sekrete tjera ky shkrim, ky lib\u00ebr, kjo autore, thjesht\u00eb ka fuqin\u00eb e guximin t\u00eb shkruaj\u00eb ndersh\u00ebm, t\u00eb mos shtiret n\u00eb dashuri, t\u00eb mos sp\u00ebrdredh\u00eb fraza koti, t\u00eb mos mbaj\u00eb n\u00eb dor\u00eb lule kau\u00e7uku p\u00ebr t\u2019ia dhuruar p\u00ebr t\u00eb fresk\u00ebta dashuris\u00eb, t\u00eb jet\u00eb vetja, t\u00eb b\u00ebj\u00eb drit\u00eb, t\u00eb mos krijoj\u00eb p\u00ebrbind\u00ebsha e shtirana n\u00eb let\u00ebrsi.<br \/>\nAq larg me qiej e oqeane akulli n\u00eb mes e aq af\u00ebr sa buz\u00ebt e puthjes jemi me nj\u00ebri \u2013 tjetrin e nuk kan\u00eb fuqi qepallat tona t\u00eb ngrihen e t\u00eb shohim nj\u00ebri \u2013 tjetrin, nuk kan\u00eb fuqi duart tona t\u00eb afrohen e gishtat ton\u00eb t\u00eb preken, nuk kan\u00eb fuqi krah\u00ebt ton\u00eb t\u00eb mb\u00ebshtjellin nj\u00ebri &#8211; tjetrin n\u00eb p\u00ebrqafime. A thua si e braktis\u00ebm k\u00ebshtu dashurin\u00eb, si u b\u00ebm\u00eb manekin\u00eb k\u00ebshtu\u2026<br \/>\n\u201c\u2026ku shkojn\u00eb dashurit\u00eb e pajetuara? Fjal\u00ebt e path\u00ebna, puthjet e padh\u00ebna, duart e pashtr\u00ebnguara? Z\u00ebnkat e pa grindura? Bola e ajrit q\u00eb mund t\u00eb thithnim n\u00eb t\u00eb nj\u00ebjt\u00ebn koh\u00eb, ku shkon? Vendi q\u00eb do zinin trupat tona t\u00eb bashkuara n\u00eb \u00e7&#8217;pik\u00eb t\u00eb kontinentit do t\u00eb ndodhen? Gj\u00ebrat q\u00eb p\u00ebr miliona arsye nuk u krijuan, ku depozitohen?\u201d<br \/>\nLexon k\u00ebto fjal\u00eb mes thonj\u00ebzave shk\u00ebputur nga libri dhe e sheh veten ulur n\u00eb bordur udhe me b\u00ebrrylat n\u00eb gjunj\u00eb e kok\u00ebn mes duarve e pyet, ku shkojn\u00eb dashurit\u00eb e pajetuara, fjal\u00ebt e path\u00ebna, puthjet e padh\u00ebna\u2026 duart e pa sht\u00ebrnguara\u2026 Secili nga ne pyet k\u00ebshtu, n\u00eb mos me z\u00eb, me piskam\u00eb heshtje pyet veten e tij\u2026<br \/>\nT\u00eb tilla operime e skena krijon Laura Olldashi n\u00eb librin e saj.<br \/>\nHistorin\u00eb e njeriut e p\u00ebr pasoj\u00eb t\u00eb njerzimit duket se askush asnj\u00ebher\u00eb nuk e ka shkruar e as e shkruan m\u00eb mir\u00eb se sa shkrimtari. Historin\u00eb e njeriut t\u00eb koh\u00ebs ton\u00eb, paragrafin e saj, e ka shkruar me gjith\u00eb drit\u00ebhijet, pa m\u00ebshir\u00eb dhe asnj\u00eb kompromis pandershm\u00ebrie Laura Olldashi me k\u00ebt\u00eb lib\u00ebr t\u00eb saj. V\u00ebshtir\u00eb q\u00eb njeriu t\u00eb mos e shoh\u00eb veten n\u00eb k\u00ebt\u00eb lib\u00ebr befasues e ndri\u00e7ues me tregime.<br \/>\nDuket sikur po flas me fjal\u00eb t\u00eb m\u00ebdha. N\u00eb fakt nuk gjej fjal\u00eb t\u00eb tjera q\u00eb ta bind lexuesin se sa shum\u00eb do t\u00eb ndri\u00e7ohet po ta lexoj\u00eb k\u00ebt\u00eb lib\u00ebr, sa shum\u00eb do t\u00eb leht\u00ebsohet, sa shum\u00eb udh\u00eb do t\u2019i \u00e7elen, sa bukur do t\u00eb ndjehet me veten sy p\u00ebr sy.<br \/>\nMe k\u00ebt\u00eb autore m\u00eb duket se ngjan si me rrebeshin e shiut t\u00eb ver\u00ebs q\u00eb shkakton p\u00ebrmbytje t\u00eb m\u00ebdha. Nis thjesht\u00eb tregimi i saj si shi vere dhe mendon se do t\u00eb freskohesh por befas b\u00ebhet rrebesh dhe merr p\u00ebrpara \u00e7far\u00eb gjen, merr p\u00ebrpara me furi sende e gj\u00ebra, njer\u00ebz e fate, rregulla e dogma dhe \u00e7el udh\u00ebn e vet n\u00ebp\u00ebr t\u00eb cil\u00ebn nisim t\u00eb ecim ne drejt vetes ton\u00eb.<\/p>\n<p><img loading=\"lazy\" loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"https:\/\/neutrale.al\/wp-content\/uploads\/2022\/07\/C0A0E542-A0B1-4AF7-BFA8-D04622E96C5D-300x151.jpeg\" alt=\"\" width=\"300\" height=\"151\" class=\"alignnone size-medium wp-image-7814\" srcset=\"https:\/\/neutrale.al\/wp-content\/uploads\/2022\/07\/C0A0E542-A0B1-4AF7-BFA8-D04622E96C5D-300x151.jpeg 300w, https:\/\/neutrale.al\/wp-content\/uploads\/2022\/07\/C0A0E542-A0B1-4AF7-BFA8-D04622E96C5D-1024x514.jpeg 1024w, https:\/\/neutrale.al\/wp-content\/uploads\/2022\/07\/C0A0E542-A0B1-4AF7-BFA8-D04622E96C5D-768x385.jpeg 768w, https:\/\/neutrale.al\/wp-content\/uploads\/2022\/07\/C0A0E542-A0B1-4AF7-BFA8-D04622E96C5D-860x432.jpeg 860w, https:\/\/neutrale.al\/wp-content\/uploads\/2022\/07\/C0A0E542-A0B1-4AF7-BFA8-D04622E96C5D.jpeg 1080w\" sizes=\"auto, (max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>(Mbresa nga libri me tregime \u201c\u0100tman\u201d i Laura Olldashit, Klubi i Poezise, 2022) Koh\u00eb m\u00eb par\u00eb i kam k\u00ebrkuar Laura Olldashit tregime p\u00ebr botim n\u00eb \u201cillz\u201d, revist\u00eb letrare e Tiran\u00ebs, i bindur se b\u00ebj mir\u00eb t\u2019ia ofroj lexuesit t\u00eb gjithkoh\u00ebsh\u00ebm t\u00eb revist\u00ebs tregimet e saj fantastike. Po, k\u00ebshtu i kam quajtur tregimet e saj, pa [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":7815,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2],"tags":[],"class_list":{"0":"post-7813","1":"post","2":"type-post","3":"status-publish","4":"format-standard","5":"has-post-thumbnail","7":"category-opinione"},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/neutrale.al\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7813","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/neutrale.al\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/neutrale.al\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/neutrale.al\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/neutrale.al\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=7813"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/neutrale.al\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7813\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7816,"href":"https:\/\/neutrale.al\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7813\/revisions\/7816"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/neutrale.al\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/7815"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/neutrale.al\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=7813"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/neutrale.al\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=7813"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/neutrale.al\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=7813"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}