{"id":34118,"date":"2022-12-21T17:41:29","date_gmt":"2022-12-21T17:41:29","guid":{"rendered":"https:\/\/neutrale.al\/?p=34118"},"modified":"2022-12-21T17:41:29","modified_gmt":"2022-12-21T17:41:29","slug":"vita-blloshmi-pertej-syve-te-heshtjes","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/neutrale.al\/index.php\/2022\/12\/21\/vita-blloshmi-pertej-syve-te-heshtjes\/","title":{"rendered":"VITA BLLOSHMI\/ P\u00cbRTEJ SYVE T\u00cb HESHTJES"},"content":{"rendered":"<p>                                     -Tregim-<\/p>\n<p>   -Mami, mami, shiko sa bukur ka dal\u00eb pema e Krishtlindjes. Kemi edhe pak dhe e mbarojm\u00eb me babin, -i thirri me g\u00ebzim Erza sapo Antonia  hapi der\u00ebn e sht\u00ebpis\u00eb dhe hyri n\u00eb koridor. Ajo la \u00e7ant\u00ebn n\u00eb mobiljen e koridorit, ku e linte gjithnj\u00eb, dhe p\u00ebrqafoi fort bij\u00ebn e saj.<br \/>\n   -U lodhe? &#8211; e pyeti Mariani, duke e puthur n\u00eb faqe.<br \/>\n   -Pak,- buz\u00ebqeshi Antonia, &#8211; puna me f\u00ebmij\u00ebt \u00ebsht\u00eb sa e bukur aq dhe e v\u00ebshtir\u00eb.<br \/>\n   Erza fluturonte nga nj\u00ebri cep i sht\u00ebpis\u00eb n\u00eb tjetrin. Ishte nj\u00eb f\u00ebmij\u00eb e qeshur dhe mjaft  e l\u00ebvizur. Ishte pragu i festave t\u00eb dhjetorit dhe dihet q\u00eb atmosfera b\u00ebhet m\u00eb e bukur dhe m\u00eb e g\u00ebzueshme, sidomos p\u00ebr f\u00ebmij\u00ebt. N\u00eb \u00e7do dht\u00ebpi duket sikur troket lumturia e f\u00ebmij\u00ebt jan\u00eb ata q\u00eb e ndjejn\u00eb m\u00eb shum\u00eb k\u00ebt\u00eb.<br \/>\n   -Mami, t\u00eb prit\u00ebm ty p\u00ebr t\u00eb vendosur yllin e Krishtlindjes e p\u00ebr t&#8217;i ndezur s\u00ebbashku dritat e pem\u00ebs, -i tha Erza.<br \/>\n    Ishte nj\u00eb rit q\u00eb e b\u00ebnin \u00e7do vit t\u00eb tre bashk\u00eb, si urim p\u00ebr nj\u00eb vit t\u00eb bukur me bekimin e zotit. Nd\u00ebrsa Mariani e Antonia e mbanin n\u00eb krah\u00eb Erz\u00ebn, ajo vendosi Yllin e Krishtlindjes n\u00eb maj\u00eb t\u00eb pem\u00ebs q\u00eb ishte zbukuruar aq hijsh\u00ebm. Pastaj ndez\u00ebn dritat, duke patur n\u00eb sfond nj\u00eb muzik\u00eb t\u00eb leht\u00eb nga k\u00ebng\u00ebt uruese p\u00ebr Krishtlindje. Atmosfera e festave kishte pushtuar sht\u00ebpin\u00eb dhe Antonia ishte e lumtur p\u00ebr familjen e saj t\u00eb vog\u00ebl, por t\u00eb bukur. <\/p>\n<p>                                              *   *   *<\/p>\n<p>   T\u00eb nes\u00ebrmen, kur shkoi n\u00eb klas\u00eb, Antonia u k\u00ebrkoi f\u00ebmij\u00ebve t\u00eb b\u00ebnin nj\u00eb tem\u00eb, ku t\u00eb p\u00ebrshkruanin p\u00ebrgatitjet q\u00eb b\u00ebheshin n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e secilit p\u00ebr fest\u00ebn e Krishtlindjes. T\u00eb gjith\u00eb ishin t\u00eb lumtur e t\u00eb k\u00ebnaqur me tem\u00ebn dhe filluan t\u00eb shkruanin p\u00ebr ato \u00e7ka kishin b\u00ebr\u00eb dhe \u00e7far\u00eb po b\u00ebnin p\u00ebr festa.Vet\u00ebm Klea nuk shkruante. V\u00ebshtrimi i saj ishte i humbur n\u00eb hap\u00ebsir\u00eb. Kishte disa dit\u00eb q\u00eb Antonia v\u00ebrente nj\u00eb far\u00eb ndryshimi tek Klea. Ishte b\u00ebr\u00eb m\u00eb e heshtur, nuk luante me shok\u00ebt e shoqet si gjithmon\u00eb, n\u00eb pushimin e madh rrinte disi e ve\u00e7uar. Her\u00eb-her\u00eb dukej si e trembur dhe v\u00ebshtronte nga dera sikur nga \u00e7asti n\u00eb \u00e7ast do t\u00eb hynte dikush.<br \/>\n   Klea ishte nj\u00eb f\u00ebmij\u00eb i bukur, kishte nj\u00eb karakter t\u00eb gjall\u00eb dhe shpesh ishte epiqend\u00ebr e loj\u00ebs n\u00eb grup me f\u00ebmij\u00ebt e tjer\u00eb. Antonia kishte ardhur k\u00ebt\u00eb vit n\u00eb k\u00ebt\u00eb shkoll\u00eb dhe i njihte prej disa muajsh k\u00ebta f\u00ebmij\u00eb. Por koh\u00ebt e fundit Klea i jepte p\u00ebrshtypjen q\u00eb di\u00e7ka kishte. Edhe kur e pyeste n\u00eb m\u00ebsim, ajo ose p\u00ebrgjigjej dob\u00ebt, ose nuk p\u00ebrgjigjej fare, \u00e7ka nuk ishte e zakonshme p\u00ebr t\u00eb, sepse t\u00eb gjith\u00eb m\u00ebsuesit e mbanin p\u00ebr nx\u00ebn\u00ebse t\u00eb mir\u00eb.<br \/>\n   Ra zilja dhe t\u00eb gjith\u00eb dor\u00ebzuan fletoret e tyre. Nd\u00ebrsa Klea e kishte flet\u00ebn t\u00eb bardh\u00eb. Syt\u00eb e saj ishin si t\u00eb lodhur e dukej sikur nga \u00e7asti n\u00eb \u00e7ast prej tyre do t\u00eb v\u00ebrshonin lot\u00ebt. Antonia b\u00ebri sikur nuk e vuri re k\u00ebt\u00eb gj\u00eb, por me bisht t\u00eb syrit vazhdonte t\u00eb v\u00ebshtronte \u00e7do veprim t\u00eb saj. Ajo rrinte e strukur aty n\u00eb bank\u00ebn e tret\u00eb dhe vazhdonte t\u00eb ishte si e p\u00ebrhumbur. Adela, nj\u00ebra nga shoqet e saj t\u00eb ngushta, shkoi ta merrte q\u00eb t\u00eb luanin bashk\u00eb n\u00eb pushimin e madh, por ajo e kund\u00ebrshtoi, duke u strukur m\u00eb shum\u00eb n\u00eb qoshe t\u00eb bank\u00ebs. N\u00eb duar mbante nj\u00eb topth t\u00eb vog\u00ebl blu, nga ata q\u00eb p\u00ebrdorin t\u00eb s\u00ebmur\u00ebt pas ndonj\u00eb operacioni p\u00ebr rehabilitimin e muskujve.<br \/>\n   Edhe gjat\u00eb or\u00ebve t\u00eb m\u00ebsimit q\u00eb pasuan, ajo hapte e mbyllte dor\u00ebn e saj t\u00eb vog\u00ebl me topthin blu, duke e kaluar nga nj\u00ebra dor\u00eb n\u00eb tjetr\u00ebn&#8230; Nganj\u00ebher\u00eb l\u00ebvizja e dor\u00ebs s\u00eb saj ishte nervoze e topthi n\u00eb duart e saj dukej si ndonj\u00eb gur q\u00eb ajo donte ta hidhte diku, kund\u00ebr dikujt.<br \/>\n   Pas or\u00ebs s\u00eb m\u00ebsimit, Antonia u ndal e bisedoi pak edhe me koleget e saj p\u00ebr k\u00ebt\u00eb gj\u00eb. Edhe ato kishin v\u00ebn\u00eb re nj\u00ebfar\u00eb t\u00ebrheqjeje t\u00eb Kleas dhe nj\u00eb r\u00ebnie t\u00eb saj n\u00eb m\u00ebsime edhe n\u00eb l\u00ebnd\u00ebt e tyre. Por e konsideronin si di\u00e7ka kalimtare, se Klea nuk i zhg\u00ebnjente asnj\u00ebher\u00eb me rezultatet e saj p\u00ebrfundimtare. I than\u00eb q\u00eb Klea vinte nga nj\u00eb familje pa probleme dhe me siguri do ta kalonte k\u00ebt\u00eb situat\u00eb.<br \/>\n   Gjith\u00eb mbasditen Antonias nuk iu hoq nga mendja gjendja dhe sjellja e Kleas. Ajo mundohej t\u00eb shikonte veprimet e s\u00eb bij\u00ebs, Erz\u00ebs, t\u00eb kapte fjal\u00ebt e saj, raportin me lodrat etj. Nuk shikonte asgj\u00eb t\u00eb ngjashme me gjendjen e Kleas, sepse Erza ishte shp\u00ebrthyese, e gjall\u00eb, e natyrshme n\u00eb gjith\u00e7ka q\u00eb b\u00ebnte, luante dhe u fliste lodrave t\u00eb saj, pastaj vraponte tek e \u00ebma dhe e mbulonte me nj\u00ebmij\u00eb pyetje t\u00eb ndryshme.<br \/>\n   Jo, nuk duhet l\u00ebn\u00eb n\u00eb vetmi ajo f\u00ebmij\u00eb. Me siguri di\u00e7ka e mundon, thoshte me veten e saj Antonia e nuk po p\u00ebrq\u00ebndrohej dot n\u00eb pun\u00ebt e saj t\u00eb zakonshme n\u00eb sht\u00ebpi. N\u00eb k\u00ebt\u00eb gjendje e gjeti i shoqi.<br \/>\n   -Zem\u00ebr, \u00e7far\u00eb t\u00eb mundon? Nuk m\u00eb dukesh mir\u00eb, &#8211; i tha Mariani q\u00eb sapo ishte kthyer nga puna e hyri n\u00eb kuzhin\u00eb. Antonia u p\u00ebrmend dhe u mundua t&#8217;i buz\u00ebqeshte. I shoqi e njihte mir\u00eb dhe e kapte p\u00ebrnj\u00ebher\u00eb \u00e7do lloj velature n\u00eb fytyr\u00ebn e saj. E p\u00ebr k\u00ebt\u00eb i vinte mir\u00eb.<br \/>\n   -Jo, nuk kam asgj\u00eb. Por m\u00eb ka mbetur mendja tek nj\u00eb nx\u00ebn\u00ebsja ime, Klea, e cila m\u00eb duket disi e \u00e7uditshme prej disa dit\u00ebsh. Nuk flet, nuk luan me shoqet e saj. Edhe n\u00eb m\u00ebsime ka r\u00ebn\u00eb.<br \/>\n   -Mami, \u00e7far\u00eb ka Klea? Mos \u00ebsht\u00eb e s\u00ebmur\u00eb?,-pyeti Erza q\u00eb e kishte kapur muhabetin e prind\u00ebrve dhe e largoi v\u00ebmendjen nga lodrat e saj.<br \/>\n   -Jo, asgj\u00eb t\u00eb keqen mami, thjesht \u00ebsht\u00eb e pap\u00ebrq\u00ebndruar n\u00eb m\u00ebsime k\u00ebto koh\u00ebt e fundit.<br \/>\n   -Po ti mos i ver\u00eb nota negative, se Klea \u00ebsht\u00eb e mir\u00eb,-foli prap\u00eb me naivitet Erza.<br \/>\n   Antonia e mori pran\u00eb, i p\u00ebrk\u00ebdheli flok\u00ebt me dashuri dhe vajza iku s\u00ebrish tek lodrat e saj. Nd\u00ebrsa dy prind\u00ebrit kaluan n\u00eb sallon ku vazhduan muhabetin.<br \/>\n   -Mbase \u00ebsht\u00eb ndonj\u00eb faz\u00eb kalimtare. Kushedi kush e ka m\u00ebrzitur,-i tha Mariani. -Po ti mos e ngarko veten m\u00eb tep\u00ebr se sa duhet.<br \/>\n   &#8211; Ashtu m\u00eb than\u00eb edhe koleget. Por mua nuk m\u00eb duket kalimtare. Tashm\u00eb kjo gjendje vazhdon prej m\u00eb se dy jav\u00ebsh. Them ta bisedoj nj\u00eb her\u00eb me t\u00eb \u00ebm\u00ebn,- tha Antonia.<br \/>\n   -Si t\u00eb duash, por them t\u00eb mos ekzagjeroni. F\u00ebmij\u00eb jan\u00eb, sot zem\u00ebrohen e shqet\u00ebsohen p\u00ebr vog\u00eblsira, nes\u00ebr luajn\u00eb e vrapojn\u00eb s\u00ebrish si t\u00eb mos kishte ndodhur asgj\u00eb.<br \/>\n   -Mbase edhe po e teproj,- tha Antonia, por se \u00e7&#8217; kam nj\u00eb ndjesi jo t\u00eb mir\u00eb. E kam v\u00ebshtruar gjat\u00eb k\u00ebto dit\u00eb e m\u00eb dhemb vetmia e saj.<br \/>\n    T\u00eb nes\u00ebrmen Antonia vajti pak m\u00eb shpejt se her\u00ebt e tjera n\u00eb shkoll\u00eb dhe po v\u00ebshtronte nga dritarja ardhjen e f\u00ebmij\u00ebve t\u00eb shoq\u00ebruar nga prind\u00ebrit. Kur pa nga larg Klean me mamin e saj, zbriti menj\u00ebher\u00eb shkall\u00ebt, priti sa Klea t\u00eb ndahej nga e \u00ebma dhe, pa i r\u00ebn\u00eb asaj n\u00eb sy, ndaloi t\u00eb \u00ebm\u00ebn dhe ia shprehu shqet\u00ebsimin e saj. E \u00ebma e vajz\u00ebs n\u00eb fillim u duk pak si e habitur nga ato \u00e7ka po i thoshte m\u00ebsuesja dhe i tha q\u00eb nuk kishte v\u00ebn\u00eb re ndonj\u00eb ndryshim n\u00eb sjelljet e vajz\u00ebs.<br \/>\n   -T\u00eb them t\u00eb drejt\u00ebn un\u00eb jam shum\u00eb e z\u00ebn\u00eb me pun\u00eb e kthehem von\u00eb n\u00eb sht\u00ebpi. \u00cbsht\u00eb burri im q\u00eb merret m\u00eb shum\u00eb me vajz\u00ebn dhe e ndjek edhe n\u00eb p\u00ebrgatitjen e m\u00ebsimeve pasditeve. Nuk m\u00eb ka th\u00ebn\u00eb ndonj\u00eb gj\u00eb p\u00ebr r\u00ebnien e saj n\u00eb m\u00ebsime.<br \/>\n   -\u00c7far\u00eb pune b\u00ebn i ati? &#8211; pyeti m\u00ebsuesja.<br \/>\n   -Ai nuk \u00ebsht\u00eb i ati. Klean e kam patur me martes\u00ebn e par\u00eb. Ishte ende shum\u00eb e vog\u00ebl kur u divorcuam. Me burrin e tanish\u00ebm jemi akoma n\u00eb faz\u00ebn e bashk\u00ebjetes\u00ebs. Ai e do Klean si ta kishte vajz\u00ebn e vet dhe e ndihmon gjithnj\u00eb n\u00eb p\u00ebrgatitjen e m\u00ebsimeve. Shpesh e nxjerr edhe parqeve p\u00ebr ndonj\u00eb shetitje kur koha \u00ebsht\u00eb e mir\u00eb.<br \/>\n   -Ka qen\u00eb i martuar m\u00eb par\u00eb? Ka patur f\u00ebmij\u00eb?- pyeti s\u00ebrish m\u00ebsuesja.<br \/>\n   -Jo, ka patur nj\u00eb lidhje, e cila nuk ka shkuar mir\u00eb. Pastaj u njoh\u00ebm bashk\u00eb. Ka nj\u00eb vit e ca q\u00eb bashk\u00ebjetojm\u00eb.<br \/>\n   -Mbase \u00ebsht\u00eb mir\u00eb ta bisedoni edhe me t\u00eb k\u00ebt\u00eb problem, meqen\u00ebse ai kalon m\u00eb shum\u00eb koh\u00eb me vajz\u00ebn. Mbase ai ka v\u00ebn\u00eb re ndonj\u00eb ndryshim, por nuk jua ka th\u00ebn\u00eb p\u00ebr t\u00eb mos ju shqet\u00ebsuar.<br \/>\n   Pas k\u00ebsaj bisede Antonia u largua, sepse ra zilja p\u00ebr t\u00eb filluar or\u00ebn e m\u00ebsimit. Kishte vendosur ta v\u00ebzhgonte me kujdes Klean, pa i r\u00ebn\u00eb aspak n\u00eb sy.<br \/>\n   Gjat\u00eb or\u00ebs s\u00eb m\u00ebsimit kaloi disa her\u00eb pran\u00eb bank\u00ebs s\u00eb saj. N\u00eb nj\u00eb moment, p\u00ebr ta aktivizuar, i b\u00ebri nj\u00eb pyetje. Klea u ngrit nga vendi dhe si p\u00ebr \u00e7udin\u00eb e saj, u p\u00ebrgjigj mir\u00eb. Antonia u afrua, i tha nj\u00eb brava Klea dhe zgjati dor\u00ebn t&#8217;i p\u00ebrk\u00ebdhelte flok\u00ebt. Nga ky gjest u duk sikur vajza u drith\u00ebrua dhe u t\u00ebrhoq pak, por pastaj nuk b\u00ebri z\u00eb dhe u ul e heshtur n\u00eb bank\u00eb. Nj\u00eb hije e re trishtimi sikur ra n\u00eb fytyr\u00ebn e saj. Antonias i mbeti n\u00eb mendje ky gjest.<\/p>\n<p>                                             *   *   *<\/p>\n<p>    Pas festave t\u00eb fundvitit, n\u00eb dit\u00ebn e par\u00eb t\u00eb semestrit t\u00eb dyt\u00eb t\u00eb shkoll\u00ebs, n\u00eb or\u00ebn e vizatimit Antonia u shp\u00ebrndau nx\u00ebn\u00ebsve fletoret e vizatimit dhe u tha t\u00eb tregonin me an\u00eb t\u00eb figurave si i kishin kaluar dit\u00ebt e festave dhe pushimet dim\u00ebrore. T\u00eb gjith\u00eb nx\u00ebn\u00ebsit e prit\u00ebn me k\u00ebnaq\u00ebsi k\u00ebt\u00eb gj\u00eb dhe iu vun\u00eb menj\u00ebher\u00eb pun\u00ebs.<br \/>\n   Antonia po v\u00ebshtronte me bisht t\u00eb syrit Klean. Ajo ndenji disa \u00e7aste e menduar, me at\u00eb trishtimin q\u00eb tashm\u00eb nuk i hiqej nga fytyra prej koh\u00ebsh. Pastaj mori lapsin dhe uli kok\u00ebn mbi fletore. Kishte filluar t\u00eb vizatonte. Antonia u g\u00ebzua nga kjo gj\u00eb, por nuk iu afrua, q\u00eb t\u00eb mos t\u00ebrhiqte v\u00ebmendjen e saj. Ve\u00e7se nga larg v\u00ebzhgonte q\u00eb vajza nuk po i p\u00ebrdorte edhe ngjyrat, si\u00e7 b\u00ebnin f\u00ebmij\u00ebt e tjer\u00eb. Punonte thjesht\u00eb me lapsin e zakonsh\u00ebm. Megjithat\u00eb nuk ishte nj\u00eb problem. Vizatimi ishte i lir\u00eb dhe secili nx\u00ebn\u00ebs mund t\u00eb p\u00ebrdorte ngjyrat sipas vizatimit q\u00eb kishte zgjedhur t\u00eb b\u00ebnte.<br \/>\n   Ra zilja dhe nx\u00ebn\u00ebsit i dor\u00ebzuan fletoret. Nga t\u00eb fundit e dor\u00ebzoi edhe Klea. Antonia nuk e pa p\u00ebrnj\u00ebher\u00ebsh vizatimin e saj, por i mori fletoret p\u00ebr n\u00eb sht\u00ebpi.<br \/>\n   Kur arriti n\u00eb sht\u00ebpi, nuk kishte njeri. Mariani me sa duket kishte shkuar t\u00eb merrte Erz\u00ebn nga shkolla. Vajti n\u00eb sallon, i vuri fletoret mbi tavolin\u00eb dhe k\u00ebrkoi fletoren e Kleas. Sapo e pa vizatimin nj\u00eb si gjendje alarmi i kaloi n\u00ebp\u00ebr tru. Vajza nuk kishte vizatuar pem\u00ebn e fest\u00ebs, babagjyshin e vitit t\u00eb ri apo gj\u00ebra t\u00eb tjera nga atmosfera festive. Ajo kishte vizatuar nj\u00eb vajz\u00eb t\u00eb vog\u00ebl n\u00eb krevat, q\u00eb t\u00ebrhiqte mbulesat p\u00ebr t\u00eb mbuluar fytyr\u00ebn, nd\u00ebrsa nj\u00eb eg\u00ebrsir\u00eb me dh\u00ebmb\u00ebt e ck\u00ebrmitur i afrohej shtratit t\u00eb saj.<br \/>\n   Antonias i ra fletorja nga dora.<br \/>\n   -Jo, nuk ka mund\u00ebsi,-tha.<br \/>\n   Pastaj, pa humbur koh\u00eb, i ra telefonit t\u00eb kunatit t\u00eb saj, q\u00eb punonte si psikolog n\u00eb nj\u00eb qend\u00ebr p\u00ebr t\u00eb vegj\u00ebl. Ai i tha q\u00eb t\u00eb shkonte menj\u00ebher\u00eb tek ai. Mori fletoren e vizatimit dhe ia \u00e7oi n\u00eb studio. Ai u shqet\u00ebsua, por i tha q\u00eb nuk duhej t\u00eb nxitoheshin. N\u00eb fillim do fliste me vajz\u00ebn dhe me sh\u00ebrbimet sociale, pastaj t\u00eb shikohej vijueshm\u00ebria e pun\u00ebs me vajz\u00ebn.<br \/>\n   T\u00eb nes\u00ebrmen Klea mungoi n\u00eb shkoll\u00eb. Edhe t\u00eb pasnes\u00ebrmen. Antonia u shqet\u00ebsua dhe po mendonte t\u00eb shkonte tek e \u00ebma p\u00ebr t\u00eb biseduar e p\u00ebr t\u00eb pyetur se si ishte vajza. Nd\u00ebrsa po i hipte makin\u00ebs p\u00ebr t\u00eb shkuar tek sht\u00ebpia e Kleas, i ra telefoni. Ishte i kunati.<br \/>\n   -Kishe t\u00eb drejt\u00eb n\u00eb dyshimin t\u00ebnd,-i tha ai.-Ai mostroja, q\u00eb hiqej si baba i mir\u00eb, abuzonte me vajz\u00ebn. Mbr\u00ebm\u00eb e kan\u00eb arrestuar. Tani me vajz\u00ebn do merren p\u00ebr ca koh\u00eb sh\u00ebrbimet sociale, pastaj do rikthehet tek ti n\u00eb klas\u00eb.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>-Tregim- -Mami, mami, shiko sa bukur ka dal\u00eb pema e Krishtlindjes. Kemi edhe pak dhe e mbarojm\u00eb me babin, -i thirri me g\u00ebzim Erza sapo Antonia hapi der\u00ebn e sht\u00ebpis\u00eb dhe hyri n\u00eb koridor. Ajo la \u00e7ant\u00ebn n\u00eb mobiljen e koridorit, ku e linte gjithnj\u00eb, dhe p\u00ebrqafoi fort bij\u00ebn e saj. -U lodhe? &#8211; e [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":34119,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[120],"tags":[],"class_list":{"0":"post-34118","1":"post","2":"type-post","3":"status-publish","4":"format-standard","5":"has-post-thumbnail","7":"category-letersi"},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/neutrale.al\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/34118","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/neutrale.al\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/neutrale.al\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/neutrale.al\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/neutrale.al\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=34118"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/neutrale.al\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/34118\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":34120,"href":"https:\/\/neutrale.al\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/34118\/revisions\/34120"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/neutrale.al\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/34119"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/neutrale.al\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=34118"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/neutrale.al\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=34118"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/neutrale.al\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=34118"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}