{"id":31674,"date":"2022-12-04T19:33:11","date_gmt":"2022-12-04T19:33:11","guid":{"rendered":"https:\/\/neutrale.al\/?p=31674"},"modified":"2022-12-04T19:33:11","modified_gmt":"2022-12-04T19:33:11","slug":"vita-blloshmi-mos-harro-te-shikosh-henen","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/neutrale.al\/index.php\/2022\/12\/04\/vita-blloshmi-mos-harro-te-shikosh-henen\/","title":{"rendered":"Vita Blloshmi\/ MOS  HARRO  T\u00cb  SHIKOSH  H\u00cbN\u00cbN"},"content":{"rendered":"<p>                                -Tregim-<\/p>\n<p>   -Gjum\u00eb t\u00eb \u00ebmb\u00ebl, \u00ebndrra ime e bukur,- tha Andrea, nd\u00ebrsa mbylli telefonin dhe p\u00ebrnj\u00ebher\u00ebsh e pushtoi nj\u00eb tis i holl\u00eb m\u00ebrzie&#8230;. Iu duk sikur gjysm\u00ebn e shpirtit e kishte l\u00ebn\u00eb n\u00eb at\u00eb kuti, ku val\u00ebt eterike \u00e7onin e merrnin emocione. E gjitha kjo kishte filluar me nj\u00eb klik n\u00eb rrjetet sociale. Nj\u00eb dit\u00eb, nd\u00ebrsa navigonte n\u00eb internet, shikon q\u00eb n\u00eb nj\u00eb moment i del parasysh fotoja e nj\u00eb gruaje t\u00eb hijshme.  Pa e menduar gjat\u00eb i k\u00ebrkoi miq\u00ebsin\u00eb p\u00ebr ta patur nd\u00ebr miqt\u00eb e vet virtual\u00eb. Dhe ajo iu p\u00ebrgjigj shpejt k\u00ebrkes\u00ebs s\u00eb tij&#8230;<br \/>\n   Nuk filluan komunikim t\u00eb menj\u00ebhersh\u00ebm, ndon\u00ebse atij do i p\u00eblqente t\u00eb pakt\u00ebn ta p\u00ebrsh\u00ebndeste dhe ta fal\u00ebnderonte formalisht p\u00ebr pranimin e miq\u00ebsis\u00eb. Por preferoi t\u00eb ishte i rezervuar. U fut n\u00eb profilin e saj, b\u00ebri ndonj\u00eb like tek disa foto e tek ndonj\u00eb status q\u00eb i p\u00eblqyen, por gjithnj\u00eb duke ruajtur sensin e mas\u00ebs. As komente e asgj\u00eb tjet\u00ebr. Sepse vuri re q\u00eb kishte p\u00ebrball\u00eb nj\u00eb person t\u00eb rezervuar, me nj\u00eb lloj serioziteti dhe dinjiteti n\u00eb gjith\u00e7ka q\u00eb publikonte. Pa ato fluturimet e lehta q\u00eb jan\u00eb karakteristike p\u00ebr shum\u00eb femra q\u00eb mezi presin t\u00eb t\u00ebrheqin v\u00ebmendjen.<br \/>\n   Ndodhi q\u00eb pas disa dit\u00ebsh ajo postoi disa vargje t\u00eb zgjedhura nga nj\u00eb poet rus q\u00eb edhe atij i p\u00eblqente. Lirik\u00eb e holl\u00eb, fine, delikate. Ai p\u00ebrfitoi nga rasti t\u00eb shkruante nj\u00eb koment, ku i b\u00ebnte nj\u00eb kompliment p\u00ebr zgjedhjen q\u00eb kishte b\u00ebr\u00eb, duke theksuar q\u00eb ai poet ishte n\u00eb preferencat e tij. Ajo iu p\u00ebrgjigj me eleganc\u00eb komentit t\u00eb tij, duke e fal\u00ebnderuar. Pas atij momenti midis tyre filloi natyrsh\u00ebm nj\u00eb komunikim edhe n\u00ebp\u00ebrmjet mesazhesh. Q\u00eb n\u00eb bisedat e para me t\u00eb ndieu q\u00eb ajo nuk ishte nj\u00ebsoj si t\u00eb tjerat. E thjesht\u00eb dhe e p\u00ebrkor\u00eb n\u00eb fjal\u00eb, por e sigurt\u00eb n\u00eb ato q\u00eb thoshte, ai filloi t\u00eb kuptoj\u00eb q\u00eb tek ajo fem\u00ebr kishte di\u00e7ka q\u00eb e t\u00ebrhiqte. Mbase duke filluar q\u00eb nga emri. Elena, k\u00ebshtu quhej ajo. Prej saj m\u00ebsoi q\u00eb ajo jetonte n\u00eb nj\u00eb kontinent tjet\u00ebr, kishte dy f\u00ebmij\u00eb t\u00eb rritur dhe nj\u00eb jet\u00eb n\u00eb aparenc\u00eb normale. Ishte nj\u00eb grua e urt\u00eb dhe e bindur. I shoqi, jo shum\u00eb prezent n\u00eb jet\u00ebn familjare dhe pa p\u00ebrkujdesjet e duhura bashk\u00ebshortore. K\u00ebto gj\u00ebra Andrea i mori me mend gjat\u00eb bisedave, ndon\u00ebse Elena nuk shprehte asgj\u00eb konkrete n\u00eb at\u00eb drejtim.<br \/>\n   Andrea kishte nj\u00eb natyr\u00eb shum\u00eb t\u00eb dashur dhe jeta e kishte m\u00ebsuar t\u00eb ishte i kujdessh\u00ebm e t\u00eb maste mir\u00eb fjal\u00ebt. Mbase ishte pik\u00ebrisht kjo gj\u00eb q\u00eb e b\u00ebnte Elen\u00ebn ta ndiente t\u00eb nevojshme komunikimin me Andrean. Po edhe Andrean nuk e t\u00ebrhiqte m\u00eb pak natyra e Elen\u00ebs.<br \/>\n   Andrea punonte n\u00eb nj\u00eb bank\u00eb dhe thuajse t\u00eb gjith\u00eb dit\u00ebn e kishte t\u00eb z\u00ebn\u00eb me numra e shifra. Kishte filluar t\u00eb lodhej me tekat e t\u00eb shoqes q\u00eb i rrinte mendja vet\u00ebm tek fundjavat shik, tek fustanet, pedikyr e manikyr&#8230; Vajza q\u00eb kishin, ishte e rritur dhe bashk\u00ebjetonte me nj\u00eb djal\u00eb t\u00eb mir\u00eb. Fare pak komunikim n\u00eb familje. Ai, pasi kthehej nga puna, b\u00ebnte dushin, hante di\u00e7ka dhe rehatohej n\u00eb studion e tij para kompjuterit. Gjithmon\u00eb n\u00eb at\u00eb or\u00eb ishte vet\u00ebm, sepse bashk\u00ebshortja kishte koh\u00ebn e kafes\u00eb me shoqet.<br \/>\n   Oraret e tij tashm\u00eb i njihte edhe Elena. Ndaj ajo, dit\u00eb pas dite, filloi  t&#8217;i organizonte koh\u00ebn e pun\u00ebt n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb t\u00eb till\u00eb q\u00eb n\u00eb or\u00ebn kur Andrea gjendej p\u00ebrpara kompiuterit n\u00eb sht\u00ebpi, edhe ajo t&#8217;i kishte mbaruar impenjimet e ngutshme e t&#8217;i mbetej koh\u00eb e lir\u00eb n\u00eb ato momente. Ajo e quante si or\u00eb takimi, ndon\u00ebse nuk linin asnj\u00eb takim, por di\u00e7ka e brendshme i th\u00ebrriste t\u00eb dy p\u00ebrpara kompiuterit n\u00eb dy kontinente t\u00eb ndryshme.<br \/>\n   Pasi uleshin, p\u00ebrsh\u00ebndeteshin sikur t\u00eb njiheshin prej vitesh dhe pastaj fillonin t\u00eb flisnin p\u00ebr \u00e7do gj\u00eb,p\u00ebr problemet e dit\u00ebs, p\u00ebr gj\u00ebra normale q\u00eb mbase duhet t\u00eb konsumohen n\u00eb familje&#8230; Por ata ndiheshin \u00e7do dit\u00eb e m\u00eb t\u00eb af\u00ebrt dhe shk\u00ebmbimi i k\u00ebtyre agumenteve ju dukej i natyrsh\u00ebm.  Me kalimin e koh\u00ebs oraret e bisedave zgjateshin gjithnj\u00eb e m\u00eb shum\u00eb. Koha ikte pa kuptuar. Flisnin me or\u00eb t\u00eb t\u00ebra dhe nuk ngopeshin kurr\u00eb&#8230; E ndienin kaq t\u00eb nevojshme t\u00eb flisnin, nganj\u00ebher\u00eb i zinte edhe e vona, derisa kujtoheshin q\u00eb duhej t\u00eb flinin disa or\u00eb p\u00ebr t\u00eb p\u00ebrballuar dit\u00ebn e nes\u00ebrme.  Kishte raste q\u00eb Andrean e zinte gjumi n\u00eb poltron\u00ebn e sdudios e gdhihej aty&#8230;<br \/>\n   Si pa kuptuar, Elena kishte filluar t&#8217;i kushtonte m\u00eb shum\u00eb kujdes pamjes s\u00eb saj, ndjente q\u00eb ishte b\u00ebr\u00eb m\u00eb e bukur, kishte ndryshuar look. Madje edhe p\u00ebr lulet e sht\u00ebpis\u00eb kujdesej m\u00eb shum\u00eb e dukej sikur ato kishin filluar t\u00eb \u00e7elnin m\u00eb shpesh. Ishte shum\u00eb e lumtur dhe k\u00ebt\u00eb gj\u00eb e kishin v\u00ebn\u00eb re edhe t\u00eb tjer\u00ebt, p\u00ebrve\u00e7 bashk\u00ebshortit t\u00eb saj.<br \/>\n   Dit\u00ebt kalonin dhe miq\u00ebsia e tyre u kthye n\u00eb di\u00e7ka shum\u00eb t\u00eb r\u00ebnd\u00ebsishme. Ishin shum\u00eb t\u00eb matur n\u00eb fjal\u00ebt e tyre. Ndon\u00ebse ndiheshin mjaft t\u00eb af\u00ebrt, nuk shkonin kurr\u00eb tej kufijve t\u00eb miq\u00ebsis\u00eb, megjith\u00ebse e ndjenin q\u00eb e d\u00ebshironin shum\u00eb nj\u00ebri \u2013 tjetrin&#8230;<\/p>\n<p>                                 *   *   *<\/p>\n<p>   At\u00eb mbasdite Andrea e priti gjat\u00eb por Elena nuk erdhi.. Ajo i kishte th\u00ebn\u00eb koh\u00eb m\u00eb par\u00eb q\u00eb kishte p\u00ebr t\u00eb b\u00ebr\u00eb disa analiza, por thjesht rutin\u00eb. Andreas po i rrinte si \u00e7ekan n\u00eb kok\u00eb kjo histori dhe mendja i shkoi p\u00ebr keq. Elena i shkroi nj\u00eb mesazh, ku thuhej: -M\u00eb fal, nuk mundem sot, flasim nes\u00ebr. Nat\u00ebn e mir\u00eb&#8230; Ky mesazh kaq i shkurt\u00ebr e b\u00ebri t\u00eb ndihej akoma m\u00eb keq. Sigurisht ajo ka di\u00e7ka me r\u00ebnd\u00ebsi, mendoi, nd\u00ebrsa mbyllte kompiuterin. Shkoi e u shtri n\u00eb shtrat, por m\u00eb kot p\u00ebrp\u00eblitej. Nuk arriti t\u00eb mbyllte sy. T\u00eb nes\u00ebrmen mezi priti t\u00eb shkonte ora kur flisnin gjithmon\u00eb. Ishte ajo q\u00eb mendonte. Elena, n\u00eb nj\u00eb bresh\u00ebri lot\u00ebsh i konfirmoi q\u00eb kishte nj\u00eb s\u00ebmundje t\u00eb pash\u00ebrueshme dhe se vet\u00ebm nj\u00eb mrekulli mund ta shp\u00ebtonte. Andreas ju ngul nj\u00eb thik\u00eb n\u00eb gjoks&#8230; Jo, nuk mund t\u00eb lejonte t\u00eb ndodhte. Por \u00e7&#8217;mund t\u00eb b\u00ebnte ai kaq larg, xhan\u00ebm?&#8230;.<br \/>\n   Nuk e humbi toruan dhe nd\u00ebrtoi nj\u00eb buz\u00ebqeshje gati t\u00eb natyrshme, duke i th\u00ebn\u00eb: -Shpirt ne jemi t\u00eb dy dhe do ta fitojm\u00eb k\u00ebt\u00eb betej\u00eb&#8230; Elena u drodh, por edhe u ndie disi m\u00eb leht\u00eb.Ishin pik\u00ebrisht k\u00ebto fjal\u00ebt q\u00eb donte t\u00eb d\u00ebgjonte, k\u00ebto fjal\u00eb q\u00eb kurr\u00eb m\u00eb par\u00eb nuk kishin mundur t&#8217;ia thonin nj\u00ebri &#8211; tjetrit. Dashur pa dashur Andrea kishte b\u00ebr\u00eb nj\u00eb premtim&#8230; -Un\u00eb do t\u00eb t\u00eb jap ty aq shum\u00eb dashuri e p\u00ebrkujdesje sa s\u00ebmundja t\u00eb ndihet e tep\u00ebrt n\u00eb trupin t\u00ebnd, -tha me bindjen e plot ai. Elena mundohej t\u00eb buz\u00ebqeshte, por dukej q\u00eb ishte shum\u00eb e m\u00ebrzitur. Her\u00eb pas here p\u00ebrs\u00ebriste shprehjen \u201cpse o Zot tani?!! Dhe kjo ja k\u00ebpuste m\u00eb keq shpirtin Andreas.<br \/>\n   Elena, gjat\u00eb dit\u00ebve n\u00eb vijim, u mundua t\u00eb mos dilte, q\u00eb t&#8217;i jepte mund\u00ebsi Andreas t\u00eb t\u00ebrhiqej nga kjo lidhje tashm\u00eb, por ai akoma m\u00eb shum\u00eb ishte i vendosur. Ai filloi t&#8217;i shkruante letra dhe ia d\u00ebrgonte ato me e-mail, q\u00eb edhe gjat\u00eb dit\u00ebs ajo t\u00eb ndiente se dikush e mendonte. Kishte vendosur t\u00eb mos i fliste kurr\u00eb p\u00ebr s\u00ebmundjen, por ta trajtonte at\u00eb si njeri normal dhe kishte menduar nj\u00eb variant t\u00eb mir\u00eb me nj\u00eb cik\u00ebl me letra,q\u00eb e kishte titulluar \u201cmos harro t\u00eb shikosh h\u00ebn\u00ebn\u201d&#8230;. \u00c7do nat\u00eb, para se t\u00eb flinin, ata dilnin n\u00eb dritare dhe shikonin h\u00ebn\u00ebn, duke menduar secili se kishte p\u00ebrball\u00eb tjetrin. Ashtu flisnin me h\u00ebn\u00ebn sikur i flisnin nj\u00ebri-tjetrit, i tregonin asaj p\u00ebr \u00e7do gj\u00eb q\u00eb u kishte ndodhur gjat\u00eb dit\u00ebs, emocionet q\u00eb kishin provuar etj. Kjo nisi si nj\u00eb loj\u00eb romantike, por u b\u00eb shpejt t\u00ebrheq\u00ebse dhe e nevojshme p\u00ebr ta, sidomos p\u00ebr Elen\u00ebn. Ajo e ndiente q\u00eb s\u00ebmundja e kishte transformuar jo pak, ndaj kishte nevoj\u00eb t\u00eb domosdoshme p\u00ebr pranin\u00eb e Andreas, i cili \u00e7do dit\u00eb e m\u00eb tep\u00ebr b\u00ebhej m\u00eb i r\u00ebnd\u00ebsish\u00ebm p\u00ebr t\u00eb.<br \/>\n    At\u00eb m\u00ebngjes, si gjith\u00eb m\u00ebngjeset e tjer\u00eb, Elena shpejtoi t\u00eb hapte e-mailin dhe mbeti e befasuar kur lexoi poezin\u00eb e krijuar nga Andrea kushtuar asaj&#8230; Ai e fillonte \u00e7do varg me fjal\u00ebn \u00ebnd\u00ebrr, sepse nj\u00eb her\u00eb ajo i kishte k\u00ebrkuar q\u00eb kjo t\u00eb mbetej nj\u00eb \u00ebnd\u00ebrr e bukur dhe k\u00ebt\u00eb Andrea po e realizonte \u00e7do dit\u00eb me kujdes. Kjo i jepte nj\u00eb energji q\u00eb edhe vet\u00eb Elena nuk e kuptonte nga i vinte. Filloi s\u00ebrish t&#8217;i kushtonte kujdes paraqitjes s\u00eb saj, d\u00ebgjonte muzik\u00eb t\u00eb g\u00ebzueshme, dilte parqeve t\u00eb bukura dhe u g\u00ebzohej t\u00eb rinjve q\u00eb putheshin stolave n\u00ebn pem\u00ebt e gjelb\u00ebruara. U afrohej luleve dhe i p\u00ebrk\u00ebdhelte me dor\u00eb, e ndjente veten plot jet\u00eb dhe k\u00ebndonte n\u00ebn z\u00eb ndonj\u00eb k\u00ebng\u00eb t\u00eb hareshme. N\u00eb sht\u00ebpi u kushtohej s\u00ebrish leximeve, n\u00eb koh\u00ebn q\u00eb priste momentin kur do t\u00eb fliste me Andrean. T\u00eb gjitha k\u00ebto b\u00ebnin ta harronte s\u00ebmundjente. Edhe vet\u00eb mjek\u00ebt po habiteshin me p\u00ebrmir\u00ebsimin e ndjesh\u00ebm t\u00eb Elen\u00ebs dhe n\u00eb bisedat me nj\u00ebri-tjetrin mendonin se ishin edhe familja e t\u00eb af\u00ebrmit e Elen\u00ebs q\u00eb ndikonin me p\u00ebrkujdesjet e tyre.<br \/>\n   Elena lexonte ato q\u00eb i shkruante Andrea n\u00eb ciklin e letrave  \u201cmos harro t\u00eb shikosh h\u00ebn\u00ebn\u201d dhe nj\u00eb mbr\u00ebmje iu p\u00ebrgjigj edhe ajo: \u201c&#8230;Rri ulur e shikoj detin , nd\u00ebrsa mbr\u00ebmja bie ngadale.H\u00ebna \u00ebsht\u00eb e plot\u00eb dhe nj\u00eb puhiz\u00eb e leht\u00eb m\u00eb ledhaton fytyr\u00ebn, si p\u00ebr t\u00eb m\u00eb rizgjuar kujtimet . Mbaj frym\u00ebn nd\u00ebrsa h\u00ebna fillon t\u00eb largohet ngadal\u00eb prapa malit duke vizatuar mbi det nj\u00eb vazhd\u00eb t\u00eb purpurt\u00eb si p\u00ebr t\u00eb m\u00eb ftuar n\u00eb rrugen e kujtimeve. E befas ndjej nevoj\u00ebn e nj\u00eb p\u00ebrqafimi. T\u00eb p\u00ebrqafimit t\u00ebnd. Por ti je larg e kjo \u00ebsht\u00eb e pamundur. At\u00ebher\u00eb i lutem h\u00ebn\u00ebs t\u00eb t\u00eb p\u00ebrqafoj\u00eb e t\u00eb t\u00eb thot\u00eb se sa i shtrenjt\u00eb je p\u00ebr mua&#8230;\u201d <\/p>\n<p>                                       *   *   *<\/p>\n<p>   Edhe at\u00eb dit\u00eb Elena kishte dal\u00eb n\u00eb park e ngjyrat e pem\u00ebve, luleve i dukeshin m\u00eb t\u00eb bukura se kurr\u00eb. Ajo sh\u00ebtiste ngadal\u00eb, shpesh e tretur n\u00eb mendime, me nj\u00eb not\u00eb nostalgjie n\u00eb fytyr\u00eb. Kishte tri dit\u00eb q\u00eb Andrea nuk i shkruante, as n\u00eb ciklin e letrave n\u00eb email. Kjo zhdukje e befasishme e trembte pak, por nga ana tjet\u00ebr mundohej edhe ta jusfitikonte, duke e ditur se vet\u00ebm arsye t\u00eb forta mund ta mbanin at\u00eb larg komunikimit me Elen\u00ebn. Parku ishte jo larg sht\u00ebpis\u00eb dhe ajo mbaroi sh\u00ebtitjen e vendosi t\u00eb kthehej. Ecte ngadal\u00eb e as vet\u00eb nuk e kuptonte se si i vinin n\u00eb mendje vargjet e poezis\u00eb s\u00eb Andreas p\u00ebr \u00ebndrr\u00ebn e tyre. Mos vall\u00eb po mbetej v\u00ebrtet nj\u00eb \u00ebnd\u00ebrr?<br \/>\n   Me k\u00ebt\u00eb pyetje ajo iu afrua daljes s\u00eb parkut p\u00ebr n\u00eb rrug\u00ebn q\u00eb e \u00e7onte tek sht\u00ebpia. Papritmas i zun\u00eb syt\u00eb nj\u00eb si parull\u00eb t\u00eb shkruar mbi nj\u00eb cop\u00eb beze t\u00eb gjat\u00eb e t\u00eb lidhur mbi dy pem\u00eb p\u00ebrball\u00eb nj\u00ebra-tjetr\u00ebs. N\u00eb fillim mendoi se ishin ato afishet e zakonshme publicitare, por iu duke sikur lexoi nj\u00eb fjal\u00eb n\u00eb shqip. \u00c7&#8217;ne shqip n\u00eb k\u00ebt\u00eb vend t\u00eb huaj?-tha me vete. Pastaj u p\u00ebrq\u00ebndrua dhe e lexoi gjith\u00eb at\u00eb \u00e7ka ishte shkruar: \u201cMos harro t\u00eb shikosh h\u00ebn\u00ebn\u201d. Ndali hapat dhe gjunj\u00ebt iu pren\u00eb. Po kjo? Mos ishte ndonj\u00eb shaka me gusto t\u00eb keqe e t\u00eb shoqit q\u00eb mund t\u00eb kishte lexuar tinzash ndonj\u00eb e-mail? Nuk u ndie mir\u00eb dhe u drejtua t\u00eb gjente ndonj\u00eb stol q\u00eb mund t\u00eb ishte aty af\u00ebr. Tek ai m\u00eb i af\u00ebrti ishte ulur dikush. Hodhi syt\u00eb t\u00eb k\u00ebrkonte ndonj\u00eb stol tjet\u00ebr, por pik\u00ebrisht ai dikushi tek stoli u ngrit dhe filloi t\u00eb l\u00ebvizte drejt saj. B\u00ebri dy-tre hapa dhe thirri emrin e saj: Elena!<br \/>\n   Ajo u befasua. Ishte ai z\u00eb tashm\u00eb aq i njohur dhe i dashur.<br \/>\n   -Andrea!-thirri dhe eci drejt tij. Ndjente q\u00eb hapat nuk po e mbanin. Ai shpejtoi hapat dhe ajo ra n\u00eb p\u00ebrqafim n\u00eb krah\u00ebt e tij. Andrea e mori n\u00eb krah\u00eb dhe duke e mbajtur ashtu u ul tek stoli. I shqet\u00ebsuar e pyeti: -Elen\u00eb, Elen\u00eb, \u00e7far\u00eb ke, nuk ndihesh mir\u00eb?<br \/>\n   Ajo ngriti syt\u00eb, ia mb\u00ebshtolli krah\u00ebt rreth qaf\u00ebs dhe iu p\u00ebrgjigj:<br \/>\n   -Puthm\u00eb. Nuk vjen asgj\u00eb e keqe nga lumturia.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>-Tregim- -Gjum\u00eb t\u00eb \u00ebmb\u00ebl, \u00ebndrra ime e bukur,- tha Andrea, nd\u00ebrsa mbylli telefonin dhe p\u00ebrnj\u00ebher\u00ebsh e pushtoi nj\u00eb tis i holl\u00eb m\u00ebrzie&#8230;. Iu duk sikur gjysm\u00ebn e shpirtit e kishte l\u00ebn\u00eb n\u00eb at\u00eb kuti, ku val\u00ebt eterike \u00e7onin e merrnin emocione. E gjitha kjo kishte filluar me nj\u00eb klik n\u00eb rrjetet sociale. Nj\u00eb dit\u00eb, nd\u00ebrsa [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":31675,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[120],"tags":[],"class_list":{"0":"post-31674","1":"post","2":"type-post","3":"status-publish","4":"format-standard","5":"has-post-thumbnail","7":"category-letersi"},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/neutrale.al\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/31674","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/neutrale.al\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/neutrale.al\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/neutrale.al\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/neutrale.al\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=31674"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/neutrale.al\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/31674\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":31676,"href":"https:\/\/neutrale.al\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/31674\/revisions\/31676"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/neutrale.al\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/31675"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/neutrale.al\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=31674"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/neutrale.al\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=31674"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/neutrale.al\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=31674"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}