Përfytyroni një popull që harroi të qeshte, buzëqeshja e detyruar më 8 nëntor apo 16 tetor i dilte skërmitje
Një popull, ku kultivohej vetëm një dashuri, ajo për partinë.
Një popull, që fjalën e parë nuk mësonte ” nëna”, por ai… xhaxhi
Një popull, që kishte frikë të shihte qiellin, se i thonin, po sheh Zotin
Një popull që kishte frikë dhe turp të puthte në publik, veç buzëbashkimeve sovjete burrë me burrë.
Studentë dhe të rinj të dashuruar që prisnin natën dhe fshehur mbas ndonjë peme a cep pallati të shkëmbenin më shpirtëroren, më hyjnoren, puthjen.
Të fejuar, që guxonin veç të kapnin duart, por jo të putheshin.
Të martuar, që prisnin të futeshin në dhomën e gjumit për t’u puthur.
Veç gjyshet kishin lirinë të thyenin tabunë e mosputhjes.
Pra puthja, që dukej si mallkim
Një popull, që nuk njihte (nuk lejohej) ngjyrat.
Sundonte e zeza zeznajë në shëtitjet kope-ore të mbrëmjeve mbi palltot e burrave ose ndonjë bezh a e hirtë në pardësy.
Një popull, ku gratë blinin dhe qepnin të njëjtën basmë për fustan.
Një popull, ku zonjat e shtëpisë, në të dielën e lumturisë, në çdo shtëpi, vendosnin të njëjtën gjellë, tavë me pulë e patate.
Një popull, ku zonja e shtëpisë gatuante në banjon e padetergjentë
Një popull, që lahej të dielën
Një popull, që nuk blinte letër higjienike
Një popull, që në vitet ’80-të ende përdorte finjën( hi zjarri +ujë) për të larë teshat
Një popull, që burri kishte një kostum, atë të dhëndërrisë
Një popull, që gjeneratën e re s’arrinte ta ngopte me bukë.
Një popull, që këndonte ” Gëzim i madh ka mbërthyer fshatin, pushkatojmë sot Reshatin”
Një popull që brohoriste për gjysëm shekulli “Rroftë diktatura e proletariatit !”, e ka të vështirë të artikuloi “Poshtë diktatura !”,
e çdo lloji qoftë…
Një popull, ku duhet të rikthehet dashuria
