(Poezia e fundjavës…)
Qepa plagët një nga një,
Zemra desh s’mu bind,
I thash shpirtit:- mos bëj zë,
Dielli prapë do lind!
Dhimbje ndjeva shumë, pa cak,
Por nuk qava, jo!
Ti, po deshe, dhe kaq larg,
Kurrë mos më harro.
Edhe pse ishte veç një puthje,
Unë ta dhashë gjithë afshin,
Ti e di, s’jam tip që lutem;
Hajde, mirupafshim!
Mirupafshim, a lamtumirë,
Ku i dihet, ku?!
Digju, digju moj dëshirë,
Për një guguftú.
Qepa plagët, ti nuk pe
Ç’dhimbje le këtu,
I thashë vetes, zura bé:
Nuk puth më kështu!..
