Më 5 korrik 2014, nipi im, Noah Saches Çela mbush dy vjeç.
Një javë që “thurim” plane.
Të ftuarit.
Lokali.
Torta.
Dhuratat…
E ënjtë. 26 qershor. Ora 9. Bashkë me nusen e djalit, Marlise Sanches nisëm të plotësojmë ftesat.
Erdhi radha e Amela Goxhaj (Santo).
Marlise mbylli zarfin por…zarfi I ra nga dora:
-Don Mitro! Lexo ne ekran: Kanë vrarë gjyshin e Amel…?!
Lajmi më tronditi…Donja një gushëllim për të mbledhur veten…
Po si?…
Mu kujtua një frazë nga Bibla:
-Mos të dëshpërohemi që na iku; të gëzohemi që e patëm!
Dhe unë e kisha mik Tanin…
Jemi njohur rreth viteve ’80. Unë gazetar i “vjetër”. Ai ekonomist i ri…
Diku nga viti 1999, mes viteve, Tani më ftojë për kafe tek “Rogneri”.
-Mbrëmë më bënë një ftesë:
Tani! Ka ardhur koha të lësh biznesin për të qeverisur vendin: ministër i Financave…Mendohu. Nesër përgjigju…
Më iku gjumi? U bëra pak Hamlet: Të bëhem apo mos të bëhem?…
Mu kujtua historija jote Mitro…Edhe ty të propozuan të bëheshe ministër i Turizmit në vitin 1992…
Pse nuk pranove?
-Sepse unë nuk mund të lija karriken e gazetarit, për kolltukun e ministrit?!
-Pas 6 vjetëve, je bërë pishman?
-Jo!
-Mitro! Edhe unë thashë “JO”. Që mbrëmë. Nuk vlen për mua “qyrku” I ministrit. Unë jam bankier?…
-Tani! Bankierët e vërtetë janë edhe shkrimtarë, poetë ose muzikantë…Ju e dini që Sejfulla Malshova dhe Mitrush Kuteli kanë punuar në Bankën e Shqipërisë?
I pari, poet.
I dyti novelist…
Edhe “babai” I bankierëvë Alan Greenspain e ka nisur zanatin si saksofonist…
…Disa vite më parë…
-Alo…Jam Tani…Dua të të fal një libër…Nuk kam shkruar për bankat! As për biznes…Letërsi dhe…Ha…Ha…Ha…
Disa muaj më parë e takova Tanin tek “ Siti Park” Të dy familjarisht. Të dy gjyshër të dalluar. Unë e kam nipin dy javë më të madh.
-Ku e ke Netin,- më pyeti për Ezmerkën time.
-Po u bën “zbor” dyqaneve!
– Të të tregoj një barcaletë për ngushëllim?…
E pyetën gazetarët një bizesmen:” Si u bëre milioner?”…Bizesmeni u përgjigj:
-Me ndihmën e gruas?”…” Si?”…Bizesmeni tha:” Isha miliarder?!”…
Mitro! Sigurisht që kjo nuk ka të bëjë as me zonjën tënde e as me zonjën time?!
Dhe qeshi, siç dinte të qeshte Tani!
Pasi shkrova këto radhë, ndoqa kronikat.
Disa minuta pas antetatatit. I shtrirë para shkallëve. Bluza. Pantallonat. Këpucët…Gjak…
Trishtim…
