32 vite më parë ne thyenim dyert, muret dhe kangjellat e ambasadave të huaja në Tiranë duke i dhënë goditjet e para të fuqishme diktaturës.
Ne hymë në ambasada me vetëdijen që kjo mund të ishte një tentativë e pasuksesshme arratisjeje dhe pas saj mund të burgiseshim apo të internoheshim ne dhe të afërmit tanë, por diktaturës së plakur i kishin rënë dhëmbët e nuk na kafshonte dot.
Sot, populli shqiptar gjendet po në të njëjtin presion nga bijtë e anëtarëve të byrose politike, fuksave dhe patronazhistëve.
Ne jemi sërish në ballë të revoltës popullore për të ruajtur dinjitetin e familjeve tona dhe të kombit tonë.
Sado të fortë që të duken, pushtetarët e sotëm janë djajë të trembur, si prindërit e tyre, ndaj edhe nëse sot rrojnë në vila superluksoze ju jap fjalën se do të vdesin në barakë apo në pulari të braktisura, ashtu si ngordhi Nexhmija e shokët e saj.
