ME RASTIN E 27 QERSHORIT, DITËS SË ÇAMËRISË..!!!
Rajoni Shqiptar i Çamërisë, përfshin pjesën jugore të territoreve Etnike Shqiptare, të banuara nga shqiptarët, që nga kohërat e lashta (Pellasgo-Iliria) deri më sot.
Edhe historianët e lashtë Straboni dhe Plutarku shkruan se banorët e Epirit të Çamërisë, flisnin një gjuhë “barbare”, sepse gjuha e tyre amtare nuk ishte greke.!
Dialekti Çam është një nga gjuhët,ose dialektet, më të vjetra të gjuhës Shqipe.!
Çamët, të besimit myslimanë dhe të besimit të krishterë, janë shqiptarë Etnikë, në zonën e veri-perëndimit të Greqisë së sotme, të njohur për shqiptarët si Çamëria dhe Grekëve, si Thesprotia.!
Emri Cham, vjen nga lumi antik Thamis-Chams (tani lumi, quhet Kalama) që rrjedh nëpër Çamërinë qendrore.!
Historikisht, Çamët duhej të luftonin për të shpëtuar identitetin e tyre unik shqiptar.!
Për krijimin e shtetit të ri të Greqisë në vitet 1821-1832, shumica e udhëheqësve dhe heronjve të kryengritjes Greke, ishin shqiptarët, Çamët dhe Arvanitët.!
Përkundër faktit se Kongresi i Berlinit në 1878-të, revokoi vendimin e mëparshëm, për t’i dhënë rajonin e Çamërisë, Greqisë, Konferenca e Londrës në vitin 1913-të, vendosi për ndarjen e territoreve shqiptare, që lanë jashtë shtetit shqiptar, të lindur më shumë se gjysmën e shqiptarëve, tokat dhe popullsinë, që përfshinte Kosovën, Çamërinë etj.
Menjëherë, pas pushtimit të Çamërisë nga Ushtria Greke, në mars të vitit 1913-të, tre muaj pas shpalljes së pavarësisë së Shqipërisë, autoritetet Greke filluan mizoritë kundër shqiptarëve, për shembull, në fillim të marsit, 72 udhëheqës të njohur të Çamërisë, u ekzekutuan nga ushtria Greke, në brigjet e lumit Selani, pranë Paramithisë.!
Në këtë mënyrë, duke zbatuar një politikë gjenocidi dhe asimilimi, Greqia bëri gjithçka brenda kompetencave të saj, për të zhdukur popullatën shqiptare të Çamërisë.
Nuk lejoi hapjen e shkollave në gjuhën e tyre amtare shqipe, shkatërruan Xhamitë dhe vendet e adhurimit.
Athina ndoqi një politikë të pandryshuar ndaj Çamërisë, një politikë që synonte spastrimin etnik të shqiptarëve, nga territori i tyre.
Popullata shqiptare e Çamërisë, përbëhet nga besimtarë të krishterë dhe muslimanë, të cilët përdorin gjuhën shqipe në shtëpi.!
Në të vërtetë qeveria Greke e mohon ekzistencën e kësaj në veçanti për Çamët e Krishterë. Historiani Grek Spiro Muselimi, në librin e tij “Një udhëtim historik nëpër Thesprotia”, botuar në Janinë më 1974, citon si vijon: “Në vitin 1877-të, Peshkopi i Kishës Ortodokse të Thesprotisë duhej përkthyer Dhiatën e Re, në gjuhën shqipe, sepse Çamët e krishterë, nuk e kuptuan atë që u predikua gjatë masave në gjuhën greke .
Në të njëjtin libër, është gjithashtu e shkruar që në vitin 1910-të, të gjithë banorët ortodoksë dhe myslimanë të Çamërisë flisnin vetëm shqip.!
Duke filluar nga 27 qershor 1944, bandat e pamëshirshme të kryesuara nga gjenerali Grek Napoleon Zerva (himslef një çam i besimit ortodoks, i cili bashkëpunoi me Ushtrinë Gjermane dhe fashistin Mihajlloviç të Serbisë), masakruan dhe vranë më shumë se 2900 gra të pafajshme Çame, fëmijë dhe të moshuar dhe dëbuan Shqipëria e brendshme më shumë se 35000 Çamë, prej të cilëve më shumë se 2000 vdiqën nga uria.!
Një dokument i Departamentit Amerikan të Shtetit Nr. 84/3, Misioni i Tiranës, 1945-1946-të, raporton se, Sipas të gjitha informacioneve që kam mundur të mblidhen në çështjen Çame, në vitin 1944 dhe gjatë muajve të parë të 1945-së, autoritetet Greke, në Greqinë veriperëndimore, kryen egërsi brutalitet, duke dëbuar 35 mijë Çamë, banorë të Çamërisë, nga shtëpitë e tyre, ku ata kishin jetuar për shekuj me radhë, duke i ndjekur ata, për të kaluar kufirin, pasi i kishin plaçkitur tokën dhe pronat e tyre.!
Shumica e të rinjve u vranë sepse shumica e refugjatëve ishin popull i vjetër dhe fëmijë.!
Zyrtari Britanik, në Misionin Britanik në Shqipëri, Major Palmer, në hetimet e tij u përpoq të nxjerrë në pah motivet e këtyre masakrave, duke dhënë një shpjegim interesant që ishte më afër të vërtetës.!
Ai u raportoi eprorëve të tij se “… rajoni ku jetonte pakica shqiptare ishte e pasur dhe kishte ndjenja të urrejtjes dhe zili nga grekët ndaj Çamërve.!
Për ata Çamë të besimit ortodoks, të cilët mbetën, në Greqi pas vitit 1945-së, identiteti i tyre shqiptar, u shtyp nga një politikë e ashpër represive e asimilimit dhe gjuha shqipe, nuk u lejua të flitej në publik dhe as të mësohej në shkolla.! Greqia dëshironte që struktura demografike e rajonit të ndryshohej, sepse nuk i besonte pjesës tjetër të popullsisë shqiptare që mbeti atje, edhe pse ata ishin të besimit ortodoks.!
Si një vlerësim, më shumë se 60’000 shqiptarë të krishterë ortodoksë jetojnë sot në rajonin e Çamërisë.!
Mizoritë që ndodhën, kundër popullatës shqiptare muslimane dhe atyre shqiptarëve ortodoksë, që kishin identitetin shqiptar të parë, nuk përmenden në asnjë dokument zyrtar.!
Ato mungojnë edhe nga dokumentet konfidenciale, të shkëmbyera ndërmjet organeve administrative.
Kjo nuk tregon vetëm se çështja Çame është qëllimisht, një çështje e mbyllur për shtetin Grek, por gjithashtu sugjeron, që shteti Grek, ka tentuar të zhdukë plotësisht, çdo provë të asaj që kishte ndodhur gjatë asaj periudhe, në Çamëri.!.
Pas dëbimit të Çamërve, nga Greqia në Shqipëri, Çamët e parë u organizuan nën drejtimin e Komitetit Antifashist Çame.
Ata protestuan dhe dërguan memorandume, për misione Ushtarake Sovjetike, Britanike, Amerikane dhe Franceze në Shqipëri, në Konferencën e Ministrave të Jashtëm të Aleancës në Londër (shtator 1945-së) dhe në Asamblenë e OKB-së në Nju Jork (tetor 1946-të), duke u përpjekur të shfaqin gjendjen e vështirë të strehimit të Çamërve.!!!
