(Babos, sikurse ai i drejtohet ironikisht)
Ankesë Babos për ministreshat muhabetqare!
Babo ti je goxha njeri ! Ty zallamahia të bezdis. Rrëmuja e rrëmeti , gazepi e qameti po kaq. Babo ti je armik i madh i akraballëkut. Ti do paqe , lezet, marifet e vëmendje. Kur ti Babo vjen në sallë nuk pipëtin as miza, të gjithë sus. Edhe ne të Opozitës gëzohemi, themi erdhi Babo e do na gajasë, do i bjerë monotonisë me
çifte. Qeveria rri urtë si dele perëndie, salla poshtë po kaq me kërshëri. Po kur ti Babo ikën këpusin zinxhirët e fillon rrokullima. Hukama e piskama presin vertikalisht e horizontalisht Kuvendin. Salla boshatiset e kafja mbushet. Po nuk është ky thelbi i ankesës time të përunjur.
Po të drejtohem si edukator i epërm që je Babo. Ja sot mora fjalën dhe u llafosa per vizitën në Vatikan, u tregova ca historira e gjëra si logjike e moteve që perjashtojnë rastesitë. Po ç’të të tregoj mor Babo ! Delines nuk i pushonte goja, dërr dërr e dërr dërr! Duket sa të jetë Zamo ajo mund të llafoset sa të dojë e të qeshë po kaq me llaftar.
Parabolat e Ulsiut i dukeshin ku e ku më interesante se historitë me Papë e Buzukër, Bogdane e Kuvend Arbërit ! Nuk u bëra xheloz për
erudicionin e Ulsiut, thjeshtë e admirojmë. Të qeshura Babo, zgërdhirje Babo e gajasje pa fund, zukama Babo. Të flasësh me një koshere bletësh nga pas nuk është e lehtë.
Rixha Babo qortoji nga pak qerrateshat se vetëm të mos flasin po ju kerkojmë, as punë, as rroga, as rënd, as gjë prej gjëje. Kam besim Babo që i vrenjtur do i nakatosesh e këtë maraz do ma heqësh. Jo të gjitha ! Këto afër Ulsiut ai i uruari i shtie në ngasje dhe i derdh në gaz. Njëra fliste për Byrek, tjetra
për japrak! Njëra për rroba , tjetra për dietë. Më nxinë jetën Babo! Shpëtona nga muhabetqaret.
